خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به پایان یافتن دنیا و ناامیدی انسان‌ها از بقا اشاره دارد. همچنین، از محبوس شدن بوالحسن و نابودی جهان به دلیل از بین رفتن مکرمت سخن می‌گوید.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و اجتماعی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی کافی دارد. همچنین، استفاده از واژگان و اصطلاحات ادبی کلاسیک ممکن است برای سنین پایین‌تر دشوار باشد.
شمارهٔ ۱۸۷ - در حبس مجدالدین ابوالحسن
مدت عالم به آخر می‌رسد بی‌هیچ شک
طالع عالم نمی‌بینی که چون منحوس شد ۱
احتباس روزی خلق آسمان آغاز کرد
آدمی‌زاد از بقا یکبارگی مایوس شد ۲
خلق رابی‌وجه روزی عمر خواهد بود نه
وجه روزی از کجا چون بوالحسن محبوس شد ۳
ای جهان را بوده بنیاد از طریق مکرمت
چون تو مستاصل شدی یکبارگی مدروس شد ۴
طالع عالم نمی‌بینی که چون منحوس شد ۱
احتباس روزی خلق آسمان آغاز کرد
آدمی‌زاد از بقا یکبارگی مایوس شد ۲
خلق رابی‌وجه روزی عمر خواهد بود نه
وجه روزی از کجا چون بوالحسن محبوس شد ۳
ای جهان را بوده بنیاد از طریق مکرمت
چون تو مستاصل شدی یکبارگی مدروس شد ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۶ - غلام توام چون غلامت نباشد
گوهر بعدی:شماره ۱۸۸ - دعاگو اسبکی دارد که هر روز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
