شمارهٔ ۱۸۲ - در حکمت و موعظه

روز را رایگان ز دست مده
نیست امکان آنکه باز رسد ۱

دست این روزهای کوتاهست
که بدان دولت دراز رسد ۲

آنچ از آن چاره نیست آنرا باش
به سرت گرچه ترکتاز رسد ۳

سایه بر قحبهٔ جهان مفکن
تا برت آفتاب ناز رسد ۴

باری از راه خویشتن برخیز
چون که کارت به احتراز رسد ۵

مفس با بند آرزو بر پای
دیر درعقل بی‌نیاز رسد ۶

مهر و حقه است ماه و سپهر
که به شاگرد حقه‌باز رسد ۷

مستعدان به کام خویش رسند
کارها چون به کارساز رسد ۸

عمر بر ناگریز تفرقه کن
تا ازو قسم آز رسد ۹

هر کرا درد ناگزیر گرفت
کی به غم خوردن مجاز رسد ۱۰

یک غذا شو که مایه چندان نیست
که همه چیز را فراز رسد ۱۱