خلاصه و رده‌بندی سنی
18+
در این متن، شاعر از اضطراب و نگرانی‌های جهان سخن می‌گوید و پیشنهاد می‌کند که با نوشیدن می (شراب) به آرامش برسد. او بیان می‌کند که غم امروز برایش کافی است و نمی‌خواهد نگران فردا باشد.
اشاره به مصرف شراب و مفاهیم عرفانی پیچیده‌ای که ممکن است برای مخاطبان جوان قابل درک نباشد.
شمارهٔ ۱۷۶ - مطایبه
جهان گر مضطرب شد گو همی شو
من و می تا جهان آرام گیرد ۱
دلم را انده امروز بس نیست
که می اندوه فردا وام گیرد ۲
من و می تا جهان آرام گیرد ۱
دلم را انده امروز بس نیست
که می اندوه فردا وام گیرد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۷۵ - در هجو
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۷۷ - در صفت کسب کمال ومذمت ابناء عصر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
