خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شاعر به خدایی سوگند میخورد که بدون اراده او، هیچ رنج یا شادی برای مردم وجود ندارد. سپس اشاره میکند که در این دوران، ازدواج کردن تنها به دلیل شانس و اقبال است.
متن حاوی مفاهیم عمیق مذهبی و اجتماعی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به موضوع ازدواج و تقدیر ممکن است نیاز به بلوغ فکری برای درک بهتر داشته باشد.
شمارهٔ ۱۱۳ - در مذمت زن خواستن
به خدایی که بیارادت او
خلق را رنج و شادمانی نیست ۱
کاندرین روزگار زن کردن
بجز از محض قلتبانی نیست ۲
خلق را رنج و شادمانی نیست ۱
کاندرین روزگار زن کردن
بجز از محض قلتبانی نیست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۲ - نیست یک تن در همه روی زمین
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۱۴ - در مدح بهاء الدین علی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.