خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که از زمانی که فهمیده است مردم چه هستند، دیگر به دنبال ارتباط با دیگران نیست. او از مخاطب می‌خواهد اگر نشانه‌ای از انسانیت دارد به او نشان دهد و در عوض، اگر اقبال یاری کند، به او نشان خواهد داد که انسان واقعی کیست.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و انسانی است که درک آن ممکن است برای افراد زیر 16 سال دشوار باشد.
شماره ۱۰۰ - نیامدست مرا خویشتن دگر مردم
نیامدست مرا خویشتن دگر مردم
از آن زمان که بدانسته‌ام که مردم چیست ۱
گرم نشان دهی از روی مردمی چه شود
چو بخت نیک نشانت دهم که مردم کیست ۲
از آن زمان که بدانسته‌ام که مردم چیست ۱
گرم نشان دهی از روی مردمی چه شود
چو بخت نیک نشانت دهم که مردم کیست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۹ - بوطیب آنکه سرد و جفا گفت مر مرا
گوهر بعدی:شماره ۱۰۱ - با فلک دوش به خلوت گله‌ای می‌کردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
