خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن به عشق و ارادت خود به خدا و پیامبر اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که هیچ چیز در جهان، حتی فلک و تمام موجودات آن، بدون وجود آن‌ها ارزشی ندارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که درک آن‌ها نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آگاهی دارد. همچنین، استفاده از زبان شعری و استعاره‌های پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شمارهٔ ۹۷ - در قناعت
به خدایی که معول به همه چیز بدوست
به رسولی که چو ایزد بگذشتی همه اوست ۱
که به اقطاع نخواهم نه جهان بلکه فلک
نه فلک نیز مجرد فلک و هرچه دروست ۲
به رسولی که چو ایزد بگذشتی همه اوست ۱
که به اقطاع نخواهم نه جهان بلکه فلک
نه فلک نیز مجرد فلک و هرچه دروست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۹۶ - سکنجبین از کسی به طرز لغز خواسته
گوهر بعدی:شمارهٔ ۹۸ - در مدح موئیدالدین مودودشاه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
