خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن شعری است که در آن گوینده با طنز و کنایه از نجم قوال (خواننده یا موسیقیدان) سخن می‌گوید. او از آسمان و موسیقی یاد می‌کند و به مفاهیمی مانند فسوس (حسرت) و عروس اشاره دارد. در نهایت، گوینده ادعا می‌کند که راه راست را می‌داند و به خانه عروس می‌رود.
متن دارای مفاهیم نمادین و عرفانی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از طنز و کنایه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ۷۹ - مطایبه
دی گفت به طنز نجم قوال
کای بنده سپهر آبنوست ۱
در زنگولهٔ نشید دانی
گفتم چه دهند از این فسوست ۲
در پردهٔ راست راه دانم
وانگاه به خانهٔ عروست ۳
کای بنده سپهر آبنوست ۱
در زنگولهٔ نشید دانی
گفتم چه دهند از این فسوست ۲
در پردهٔ راست راه دانم
وانگاه به خانهٔ عروست ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۸ - انوری را ز حرص خدمت تو
گوهر بعدی:شمارهٔ ۸۰ - طلب امداد مهم خود کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
