خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر با اشاره به عظمت خداوند، بیان می‌کند که همان خدایی که چرخش آسمان‌ها نشانه‌ای از بزرگی اوست، او را به سفر واداشته تا به دیدار معشوق برسد و دست او را ببوسد.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۵۲ - به خدایی که با بزرگی او
به خدایی که با بزرگی او
چرخ با آنچه اندرو خردست ۱
که مرا پای در رکاب سفر
دست بوسیدن تو آوردست ۲
چرخ با آنچه اندرو خردست ۱
که مرا پای در رکاب سفر
دست بوسیدن تو آوردست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۵۱ - در آرزومندی
گوهر بعدی:شمارهٔ ۵۳ - قطعهٔ زیر را به خواجه اسحاق پدر خواندهٔ خود فرستاده
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
