خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن به ستایش شاه نیکوکار و انتقاد از افراد نادان و بدبخت می‌پردازد. شاه به دلیل آبادانی کشور مورد تحسین قرار می‌گیرد، در حالی که افراد نادان و بدبخت به دلیل رفتارهای خودویرانگر و شکایت‌های بی‌فایده مورد سرزنش هستند.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و انتقادی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره و کنایه ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.
شماره ۲۲۶ - از من بگوی شاه رعیت نواز را
از من بگوی شاه رعیت نواز را
منت منه که ملک خود آباد می‌کنی ۱
و ابله که تیشه بر قدم خویش می‌زند
بدبخت گو ز دست که فریاد می‌کنی؟ ۲
منت منه که ملک خود آباد می‌کنی ۱
و ابله که تیشه بر قدم خویش می‌زند
بدبخت گو ز دست که فریاد می‌کنی؟ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۵ - ای که گر هر سر موییت زبانی دارد
گوهر بعدی:شماره ۲۲۷ - هر دم زبان مرده همی گوید این سخن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
