این شعر به کودک یا جوانی خطاب میشود که با وجود رشد و قدرت یافتن، هنوز ناتوانیهای خود را درک نکرده است. شاعر تأکید میکند که نشانهٔ واقعی بلوغ و قدرت، قدردانی از پدر پیر و زحمات اوست.
محتوا دربارهٔ مسئولیتپذیری، قدردانی از والدین و بلوغ فکری است که برای نوجوانان و جوانان در حال شکلگیری هویت مناسب است.
شماره ۲۱۹ - ای طفل که دفع مگس از خود نتوانی
هر چند که بالغ شدی آخر تو آنی ۱
شکرانهٔ زور آوری روز جوانی
آنست که قدر پدر پیر بدانی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.