شاعر در این متن به ارزش سکوت و انتخاب سخن مناسب در موقعیتهای مختلف اشاره میکند. او بیان میکند که گاهی یادگیری علم و دانش و گاهی شعر و حکایت برای رفع خستگی مناسب است. در نهایت، به ذات بینظیر خداوند اشاره میکند که هرگز تغییر نمیکند.
متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از واژگان و ساختارهای ادبی ممکن است برای گروه سنی پایینتر نامفهوم باشد.
شماره ۲۱۶ - نظر کردم به چشم رای و تدبیر
ندیدم به ز خاموشی خصالی ۱
نگویم لب ببند و دیده بر دوز
ولیکن هر مقامی را مقالی ۲
زمانی درس علم و بحث تنزیل
که باشد نفس انسان را کمالی ۳
زمانی شعر و شطرنج و حکایت
که خاطر را بود دفع ملالی ۴
خدایست آنکه ذات بینظیرش
نگردد هرگز از حالی به حالی ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.