خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن بر اهمیت رعیت و مردم در حفظ و بقای مملکت تأکید دارد و بیان می‌کند که بدون مالیات و زحمات آنان، حکومت و لشکر قادر به ادامه حیات نخواهند بود. همچنین، از حاکمان می‌خواهد که به مردم ستم نکنند و از آنان به نیکی یاد کنند.
مفاهیم این متن نیاز به درک نسبتاً بالایی از مسائل اجتماعی و سیاسی دارد و ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، محتوای آن بیشتر مناسب افرادی است که با مفاهیم حکومت و مسئولیت‌های اجتماعی آشنا هستند.
شماره ۲۰۷ - گر از خراج رعیت نباشدت باری
گر از خراج رعیت نباشدت باری
تو برگ حاشیت و لشکر از کجا آری؟ ۱
پس آنکه مملکت از رنج برد او داری
روا مدار که بر خویشتن بیازاری ۲
تو برگ حاشیت و لشکر از کجا آری؟ ۱
پس آنکه مملکت از رنج برد او داری
روا مدار که بر خویشتن بیازاری ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۶ - شنیده‌ام که فقیهی به دشتوانی گفقت
گوهر بعدی:شماره ۲۰۸ - دیگران در ریاضتند و نیاز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
