این متن به رفتار مناسب با افراد نیازمند کمک و ضعیف اشاره دارد. شاعر توصیه میکند که در برخورد با یار مغلوب و دردمند، به جای خشونت و سختگیری، با نرمی و لطف رفتار شود. همچنین هشدار میدهد که خشونت بیش از حد حتی از دشمن خونخوار نیز بدتر است.
مفاهیم اخلاقی و اجتماعی موجود در متن برای درک و تحلیل نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل میگیرد. همچنین استفاده از استعارههای شعری ممکن است برای کودکان کمسنوسال قابل درک نباشد.
شماره ۲۰۲ - دامن جامه که در خار مغیلان بگرفت
گر تو خواهی که به تندی برهانی بدری ۱
یار مغلوب که در چنگ بداندیش افتاد
یاری آنست که نرمی کنی و لابهگری ۲
ور به سختی و درشتی پی او خوای بود
تو از ان دشمن خونخواره ستمکارتری ۳
کو هنوز از تن مسکین سر مویی نازرد
تو به نادانی تعجیل سرش را ببری ۴
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.