خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از این که صاحب دیوان اعلی او را به خدمت فرا می‌خواند در حالی که خود را لایق آن نمی‌داند، ابراز تعجب می‌کند. او معتقد است که خودنمایی برخلاف عقل است و بهتر است به فضیلت و تلاش برای رسیدن به مقام بالاتر پرداخت.
متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۹۷ - مرا گر صاحب دیوان اعلی
مرا گر صاحب دیوان اعلی
چرا گوید به خدمت می‌نیایی ۱
چو می‌دانم قصور پایهٔ خویش
خلاف عقل باشد خودنمایی ۲
بای فضیلة أسعی الیکم
و کل الصید فی جوف الفراء ۳
چرا گوید به خدمت می‌نیایی ۱
چو می‌دانم قصور پایهٔ خویش
خلاف عقل باشد خودنمایی ۲
بای فضیلة أسعی الیکم
و کل الصید فی جوف الفراء ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۶ - ضمیر مصلحت اندیش هر چه پیش آید
گوهر بعدی:شماره ۱۹۸ - بشنو از من سخنی حق پدر فرزندی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
