این متن در رثای خواجه فلان سروده شده و بیان میکند که با مرگ او، جهان چیزی از دست نداده است زیرا جایگاه او همچنان پابرجاست. شاعر اشاره میکند که در همه جهان کسی به دانش و فضیلت او نمیرسد و امیدوار است که پس از مرگ، او به نیکنامی و مقصود خود برسد.
متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، موضوع مرگ و فضیلتهای انسانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۶۲ - به مرگ خواجه فلان هیچ گم نگشت جهان
که قائمست مقامش نتیجهٔ قابل ۱
نگویمت که درو دانشست یا فضلی
که نیست در همه آفاق مثل او فاضل ۲
امید هست که او نیز چون به در میرد
به نیکنامی و مقصود همگنان حاصل ۳
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.