خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
این متن به اهمیت رحمت خداوند و نیاز به تلاش فردی اشاره دارد، همان‌طور که باران برای رشد گیاهان ضروری است اما بدون کاشتن دانه، گیاهی رشد نمی‌کند.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و معنوی است که برای درک بهتر، به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، تشبیه‌های به‌کار رفته برای کودکان زیر 12 سال ممکن است قابل‌درک نباشد.
شماره ۱۲۶ - ای غره به رحمت خداوند
ای غره به رحمت خداوند
در رحمت او کسی چه گوید ۱
هر چند مثرست باران
تا دانه نیفکنی نروید ۲
در رحمت او کسی چه گوید ۱
هر چند مثرست باران
تا دانه نیفکنی نروید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۵ - یکی نصیحت درویش‌وار خواهم کرد
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷ - بندگان را ز حد به در منواز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
