خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که می‌تواند هزار سال به امید معشوق صبر کند، اما اگر به مراد نرسد، امیدش از بین می‌رود. او اشاره می‌کند که نه هر کسی که رفت به مقصد رسید و نه هر حرفی شنیده شد.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد.
شماره ۱۱۰ - هزار سال به امید تو توانم بود
هزار سال به امید تو توانم بود
اگر مراد برآید هنوز باشد زود ۱
اگر مراد نیابم مرا امید بسست
نه هر که رفت رسید و نه هر که گفت شنود ۲
اگر مراد برآید هنوز باشد زود ۱
اگر مراد نیابم مرا امید بسست
نه هر که رفت رسید و نه هر که گفت شنود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۹ - مرغ جایی که علف بیند و چیند گردد
گوهر بعدی:شماره ۱۱۱ - هر که بر روی زمین مهلت عیشی دارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
