در این متن، شاعر از آواز زیبای حضرت داوود(ع) سخن میگوید که حتی پرندگان را به حیرت وا میدارد. همچنین از خداوند میخواهد که اگر حافظان قرآن با صدای ناخوشایند تلاوت کنند، آنها را ببخشد.
متن دارای مفاهیم ادبی و مذهبی است که درک آن برای کودکان زیر 12 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از واژگان و استعارههای ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۹۳ - بدین الحان داودی عجب نیست
که مرغان هوا حیران بمانند ۱
خدای این حافظان ناخوش آواز
بیامرزاد اگر ساکن بخوانند ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.