این متن به انتقاد از رفتارهای ناپسند و تأثیر منفی آنها بر دیگران میپردازد. شاعر با اشاره به چرخش روزگار، از فرد میخواهد به جای شکایت از جهان، به رفتار خود بنگرد و مانند زنبور خشن نباشد که دیگران را میآزارد و در نهایت خود نیز آسیب میبیند.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و اخلاقی است که درک آن نیاز به تجربه و شناخت بیشتری از روابط اجتماعی دارد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند «زنبور زشتخو» ممکن است برای کودکان کمسنوسال نامفهوم باشد.
شماره ۹۰ - ز دور چرخ چه نالی ز فعل خویش بنال
که از گزند تو مردم هنوز مینالند ۱
نگفتمت که چو زنبور زشتخوی مباش
که چون پرت نبود پای در سرت مالند ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.