خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت به بهائی (احتمالاً اشاره به شیخ بهایی) طعنه می‌زند که چرا عمر خود را صرف علوم ادبی مانند نحو، صرف و معانی کرده‌ای، در حالی که این شیوهٔ استفاده از عمر، خود «بدیع» (تازه و عجیب) است. شاعر با بازی واژگانی هوشمندانه، از اصطلاحات ادبی (نحو، صرف، بدیع) برای بیان مقصود خود استفاده می‌کند.
متن حاوی بازی با واژگان تخصصی ادبیات (نحو، صرف، معانی، بدیع) است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به آشنایی با این مفاهیم دارد. همچنین، طنز و انتقاد موجود در متن ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد.
شماره ۳ - گذشت عمر و تو در فکر نحو و صرف و معانی
گذشت عمر و تو در فکر نحو و صرف و معانی
بهائی! از تو بدین «نحو»«صرف» عمر، «بدیع» است ۱
بهائی! از تو بدین «نحو»«صرف» عمر، «بدیع» است ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲ - مبارک باد عید، آن دردمند بی‌کسی را
گوهر بعدی:شماره ۴ - عید، هرکس را ز یار خویش، چشم عیدی است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
