شماره ۳۵۵ - مرفق دهم به حضرت صاحب قصیده‌ای

مرفق دهم به حضرت صاحب قصیده‌ای
خوشتر ز اشک مریمی و باد عیسوی ۱

از خلق جعفر دومش آفریده حق
چون زر جعفری همه موزون و معنوی ۲

کز رشک سحرهاش ز حیرت رودبه عجز
رای مسیح چون خط ترسا ز کژ روی ۳

گر شعر من به شاه رساند که دولتش
چون ماه عید قبلهٔ عالم شو از نوی ۴

تیغش لباس معجز و ایمان برهنه تن
ای دهر بد کنی که بدان تیغ نگروی ۵

نه چرخ هشت بیدق شطرنج ملک او
او شاه نصرت از ید بیضای موسوی ۶

رخ دولت است و فرزین صدر است و شاه شاه
فیل و فرس نجوم و سپهر از تهی دوی ۷

من بنده را که قائم شطرنج دانشم
بر نطع آفرین ز سر خاطر قوی ۸

فرزین دل است و شه خرد و رخ ضمیر راست
بیدق رموز تازی و معنی پهلوی ۹

چون اسب و فیل نیست دلم خون همی شود
از بهر اسب و فیل دلا خون همی شوی ۱۰

کانعام شه که باج ستاند ز ترک و هند
بخشد هم اسب ترکی و هم فیل هندوی ۱۱

شاها تو را چه فخر به بخشیدن اسب و فیل
خود هند و چین دهی به سالی که بشنوی ۱۲

دولت ستانه بوس درست باد تا به کام
صد سال تخم عدل بکاری و بدروی ۱۳