خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها بیان می‌کند که مدح افراد نیکوکار را می‌سراید اما از افراد پست دوری می‌کند. او تأکید می‌کند که در اشعارش هجو وجود ندارد و در بهشت نیز خاری یافت نمی‌شود.
مفاهیم اخلاقی و ادبی این شعر برای درک و تحلیل نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
شماره ۳۱۵ - مدح کریمان کنم، چرا نکنم لیک
مدح کریمان کنم، چرا نکنم لیک
قدح لئیمان مرا شعار نیابی ۱
در همه دیوان من دو هجو نبینی
در همه گلزار خلد خار نیابی ۲
قدح لئیمان مرا شعار نیابی ۱
در همه دیوان من دو هجو نبینی
در همه گلزار خلد خار نیابی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۱۴ - در شکایت از روزگار
گوهر بعدی:شماره ۳۱۶ - سر انگشت می‌رزد بی‌بی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
