شاعر در این متن از رنجهای روزمره و غمهای زندگی میگوید. او از دنیا به عنوان کاسهای سیاه یاد میکند که غمهایش را به او میدهد. همچنین، به بیعدالتیهای دنیا اشاره کرده و از طمع و دریوزهگری انتقاد میکند. در نهایت، شاعر به عزا و ماتم برای دوستان از دست رفته اشاره میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و انتقادی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از مضامین مانند غم و ماتم ممکن است برای مخاطبان جوانتر سنگین باشد.
شماره ۳۰۸ - زهر است مرا غذای هر روزه
زین کاسهٔ سرنگون پیروزه ۱
وز دهر سیاه کاسه در کاسم
صد ساله غم است شرب یک روزه ۲
دهر است کمینه کاسه گردانی
از کیسهٔ او خطاست دریوزه ۳
در کوزه نگر به شکل مستسقی
مستسقی را چه راحت از کوزه ۴
از چرخ طمع ببر که شیران را
دریوزه نشاید از در یوزه ۵
خاقانی صبح خیز، هر شامی
نگشاید جز به خون دل روزه ۶
بر تن ز سرشک جامهٔ عیدی
در ماتم دوستان دل سوزه ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.