خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به اهمیت داشتن اصالت و صداقت در رفتار و خدمت اشاره می‌کند. افرادی که فاقد این ویژگی‌ها هستند، حتی اگر به ظاهر خدمت کنند، رفتارشان ریاکارانه و بی‌ارزش است. همچنین، متن به دوری از غم و روی آوردن به عشق و زندگی توصیه می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و مفاهیم انتزاعی مانند عشق و ریاکاری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
غزل ۱۶۸ - ای بروییده بناخواست به مانند گیا
ای بِروییده بِناخواست به مانندِ گیا
چون تو را نیست نَمَک، خواه بُرو، خواه بیا ۱
هر کِه را نیست نَمَک گَر چه نِمایَد خِدمَت
خِدمَتِ او به حقیقت، همه زَرق است و ریا ۲
بُرو ای غُصّه دَمی، زَحمَتِ خود کوتَه کُن
بادهٔ عشق بیا زود که جانَت بِزیا ۳
چون تو را نیست نَمَک، خواه بُرو، خواه بیا ۱
هر کِه را نیست نَمَک گَر چه نِمایَد خِدمَت
خِدمَتِ او به حقیقت، همه زَرق است و ریا ۲
بُرو ای غُصّه دَمی، زَحمَتِ خود کوتَه کُن
بادهٔ عشق بیا زود که جانَت بِزیا ۳
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۱۶۷ - که بپرسد جز تو، خسته و رنجور تو را؟
گوهر بعدی:غزل ۱۶۹ - رو ترش کن که همه روترشانند این جا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
