خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن به توصیف عشق و زیبایی معشوق می‌پردازد و از احساسات خود سخن می‌گوید. او معشوق را به خورشید و کعبه تشبیه می‌کند و از لوم شدن توسط دیگران شکایت دارد. متن ترکیبی از عشق، زیبایی‌شناسی و مفاهیم عرفانی است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی بالا، فهم آن را برای سنین پایین‌تر دشوار می‌کند.
شماره ۲۲۲ - صدت فی بغداد ظبیا قد الف
صدت فی بغداد ظبیا قد الف
صدغه جیم و ذا قد الف ۱
سر بیندازم به دستار از پیش
غاشیهٔ سوداش دارم بر کتف ۲
هل عشقتم نار اصحال الهوی
طارق الدنیا و ذا لا یاتلف ۳
من شدم عاشق بر آن خورشید روی
کابروان دارد هلال منخسف ۴
لاتلومونی ولوموا نفسکم
انما المعشوق فینا مختلف ۵
کعبهٔ خاقانی اکنون روی است
کعبه را می زمزم و بت معتکف ۶
صدغه جیم و ذا قد الف ۱
سر بیندازم به دستار از پیش
غاشیهٔ سوداش دارم بر کتف ۲
هل عشقتم نار اصحال الهوی
طارق الدنیا و ذا لا یاتلف ۳
من شدم عاشق بر آن خورشید روی
کابروان دارد هلال منخسف ۴
لاتلومونی ولوموا نفسکم
انما المعشوق فینا مختلف ۵
کعبهٔ خاقانی اکنون روی است
کعبه را می زمزم و بت معتکف ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۱ - تا به خط شط ارجیش درنگ است مرا
گوهر بعدی:شماره ۲۲۳ - باز به میدان ما فوج بلا بسته صف
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
