خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از تشبیه سفره به گل با رنگ‌های متضاد (سرخ از بیرون و زرد از درون) استفاده می‌کند و سپس به رابطه بین یک خواجه (هندو) و غلامی ترک اشاره می‌کند که وفاداری و جوانمردی را به نمایش می‌گذارد.
متن دارای مفاهیم تمثیلی و فرهنگی است که ممکن است برای درک کامل، نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک و زمینه‌های تاریخی داشته باشد. همچنین، اشاره به روابط پیچیده اجتماعی مانند غلامی و وفاداری ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر چالش‌برانگیز باشد.
شماره ۲۱۵ - سفره‌ای و بر او چو سفرهٔ گل
سفره‌ای و بر او چو سفرهٔ گل
از برون سرخ و از درون زردیش ۱
خواجه شد هندوی غلامی ترک
تا وفا دارد از جوان مردیش ۲
از برون سرخ و از درون زردیش ۱
خواجه شد هندوی غلامی ترک
تا وفا دارد از جوان مردیش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۴ - ای خداوند بنده خاقانی
گوهر بعدی:شماره ۲۱۶ - من که خاقانیم نموداری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
