خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به نایاب‌بودن وفا، کیمیا، و آشنا در جهان اشاره می‌کند و از سیمرغ به‌عنوان نمادی از نایابی یاد می‌کند. شاعر بیان می‌کند که حتی سیمرغ نیز در مقایسه با وفا و آشنا نایاب‌تر نیست.
متن دارای مفاهیم عرفانی و تمثیلی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از نمادهایی مانند سیمرغ و کیمیا ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۱۹۱ - نیست در ایام چیزی از وفا نایافت‌تر
نیست در ایام چیزی از وفا نایافت‌تر
کیمیا شد اهل، بل کز کیمیا نایافت‌تر ۱
آشنا سیمرغ‌وار اندر جهان نایافت شد
ایمه از سیمرغ بگذر کاشنا نایافت‌تر ۲
کیمیا شد اهل، بل کز کیمیا نایافت‌تر ۱
آشنا سیمرغ‌وار اندر جهان نایافت شد
ایمه از سیمرغ بگذر کاشنا نایافت‌تر ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۹۰ - در مرثیهٔ صدر الدین
گوهر بعدی:شماره ۱۹۲ - علوی دوست باش خاقانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
