خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر بیان می‌کند که با وجود رنج‌هایی که متحمل شده، هنوز امیدش به معشوق قطع نشده و از او می‌خواهد که با بخشش خود، بر تن و جانش رحم کند.
محتوا شامل مفاهیم عاطفی و عاشقانه‌ای است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و عاطفی دارد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات ادبی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.
شماره ۱۸۰ - چون امیدم بریده نیست ز تو
چون امیدم بریده نیست ز تو
همه رنجی که باشدم شاید ۱
اهل بخشایشم سزد که دلت
بر تن و جان من ببخشاید ۲
همه رنجی که باشدم شاید ۱
اهل بخشایشم سزد که دلت
بر تن و جان من ببخشاید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۹ - دور دور بدی است خاقانی
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۸۱ - در جواب هجوی که در بارهٔ او گفته بودند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
