خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به ستایش خاقانی و محیی‌الدین اشاره دارد و از مقاومت آن‌ها در برابر سختی‌ها و دشمنان سخن می‌گوید. خاقانی با وجود تلخی‌ها، شایسته ستایش است و محیی‌الدین با دفاع از دین، مورد خشم کافران قرار گرفته است.
این متن حاوی مفاهیم عمیق ادبی و تاریخی است و ممکن است برای درک کامل آن، نیاز به دانش پایه‌ای در زمینه ادبیات فارسی و تاریخ اسلام باشد. همچنین، اشاره به مفاهیم مذهبی و تقابل با کافران ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد.
شمارهٔ ۱۴۸ - ایضا در مرثیهٔ امام محمد یحیی و خفه شدن او به دست غزان
های خاقانی تو را جای شکر ریز است و شکر
گر دهانت را به آب زهرناک آکنده‌اند ۱
محیی‌الدین کو دهان دین به در آکنده بود
کافران غز دهانش را به خاک آکنده‌اند ۲
گر دهانت را به آب زهرناک آکنده‌اند ۱
محیی‌الدین کو دهان دین به در آکنده بود
کافران غز دهانش را به خاک آکنده‌اند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۷ - منصب تدریس خون گوید از آنک
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۴۹ - در مرثیهٔ خواجه ناصر الدین ابراهیم عارف گنجه‌ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
