این متن شعری است که از تشبیهات و استعارات پیچیده استفاده میکند. شاعر با مقایسههای خلاقانه مانند دوات (مرکبدان) با نهنگ و آب سیاه، عمود صبح با سواد شام، و اشاره به مفاهیمی مانند ید بیضای موسوی و خسروان، تصاویر ذهنی غنی و چندلایه خلق میکند. همچنین، از عناصر طبیعی مانند جیحون و سمرقند برای تقویت تصاویر شعری استفاده شده است.
این متن به دلیل استفاده از استعارات و تشبیهات پیچیده و نیاز به دانش ادبی و تاریخی برای درک کامل، مناسب مخاطبان نوجوان و بزرگسال است. درک عمیق این شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد.
شمارهٔ ۱۴۶ - در توصیف قلم و دوات خود
نهنگ و آب سیاهش عجب بدان ماند ۱
عمود صبح ندیدی سواد شام در او
دوات من به دو معنی بدان نشان ماند ۲
رواست کو ید بیضای موسوی است دوات
که خامه نیز به ثعبان درفشان ماند ۳
زبان خامهٔ جوشن در زره بر من
به دور باش سنان فعل و تیرسان ماند ۴
چو خسروان گذرم بر مصاف نطق و دوات
از آن به خانهٔ زراد خسروان ماند ۵
عنان جیحون در دست طبع خاقانی است
از آن جهت به سمرقند خضرخان ماند ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.