خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به ستایش شخصیتی به نام مجد الدین افتخار اسلام می‌پردازد که به عنوان نماد افتخار اسلام توصیف شده است. اشعار از فضایل و ویژگی‌های برجسته‌ی او سخن می‌گویند، مانند تأثیر نور خیال او در تاریکی‌های اندوه و تشبیه قلمش به دریایی پر از گوهر. همچنین، متن به یادآوری فضایل او و تأثیرگذاری‌اش بر دیگران اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای درک کامل، نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی داشته باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شمارهٔ ۱۱۵ - در مدح مجد الدین افتخار الاسلام
با آینهٔ ضمیر مخدوم
خواهد که نفس زند نیارد ۱
مجد الدین افتخار اسلام
که اسلام بدو تفاخر آرد ۲
بحری است نهنگ سار کلکش
کالا گهر از دهن نبارد ۳
در ظلمت حال خاطر اندوه
با نور خیال او گسارد ۴
پر کحل جواهر آیدش چشم
چون بر خط او نظر گمارد ۵
دل یاد کند فضایل او
چندان که به دست چپ شمارد ۶
بر یاد محقق مهینه
انگشت کهینه بسته دارد ۷
آخر چه حساب گیرد انگشت
کورا ز میان فرو گذارد ۸
خواهد که نفس زند نیارد ۱
مجد الدین افتخار اسلام
که اسلام بدو تفاخر آرد ۲
بحری است نهنگ سار کلکش
کالا گهر از دهن نبارد ۳
در ظلمت حال خاطر اندوه
با نور خیال او گسارد ۴
پر کحل جواهر آیدش چشم
چون بر خط او نظر گمارد ۵
دل یاد کند فضایل او
چندان که به دست چپ شمارد ۶
بر یاد محقق مهینه
انگشت کهینه بسته دارد ۷
آخر چه حساب گیرد انگشت
کورا ز میان فرو گذارد ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۴ - خاقانی را مپرس کز غم
گوهر بعدی:شماره ۱۱۶ - سر سخنان نغز خاقانی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
