شاعر که خود را خاقان میخواند، با تکیه بر خرد و همت والای خود، جهان را سنجیده و افراد نالایق را از لایق تشخیص داده است. او تأکید میکند که طالع او با ناکسان سازگار نیست و پس از آزمودن همه طالعها، به این نتیجه رسیده که هیچ فرد بدگوهر نمیتواند برای او خوب جلوه کند و هیچ فرد نیکاختر نیز بد نخواهد بود.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و نیازمند درک بالاتری از زندگی و روابط انسانی است که برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر میباشد.
شماره ۱۰۲ - من که خاقانیم حساب جهان
جو به جو کردهام به دست خرد ۱
همت من عیار ناکس و کس
دید چون بر محک معنی زد ۲
نیست از ناکسان مرا طالع
آزمودم به جمله طالع خود ۳
هیچ بد گوهرم نگوید نیک
هیچ نیک اخترم نخواهد بد ۴
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.