شماره ۹۹ - از زمانه منال خاقانی

از زمانه منال خاقانی
گرچه در غربتت منال نماند ۱

که زمانه هم از تو نالان تر
که کرم را در او مجال نماند ۲

قفل پندار برکن از در دل
که تو را عشوهٔ نوال نماند ۳

فارغ آنگه شود دلت که در او
دیو پنداشت را خیال نماند ۴

تکیه‌گاه نصیب بعد الیوم
جز بر اکرام ذو الجلال نماند ۵

خواجگان را به انفعال بران
که در ایشان جز افتعال نماند ۶

ماتم خواجگان رفته به دار
کز درخت کرم نهال نماند ۷

ای خراسان تو را شهاب نزیست
وی صفاهان تو را جمال نماند ۸

گر سگالش کنی به هفت اقلیم
یک کریم سخا سگال نماند ۹

سفلگان را و راد مردان را
کار بر یک قرار و حال نماند ۱۰

هر که را مال هست، همت نیست
هر که را همت است، مال نماند ۱۱