خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان می‌کند که اگر مخاطب او را نشناسد، عطار (احتمالاً اشاره به عطار نیشابوری) او را می‌شناسد. او از جایگاه والای خود در دانش و هنر سخن می‌گوید و تأکید می‌کند که مانند او در هر زمان و مکان یافت نمی‌شود و کسی مانند او به دنیا نخواهد آمد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار خواهد بود. همچنین، استفاده از اصطلاحات ادبی و اشاره به شخصیت‌های تاریخی مانند عطار نیازمند دانش پیشینه‌ای است که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
شماره ۹۶ - مرا اگر تو ندانی عطاردم داند
مرا اگر تو ندانی عطاردم داند
که من کیم ز سر کلک من چه کار آید ۱
هزار سال بماند که تا به باغ هنر
ز شاخ دانش چون من گلی به بار آرد ۲
به هر قران و به هر دو چون منی نبود
ز روزگار چو من کس به روزگار آید ۳
که من کیم ز سر کلک من چه کار آید ۱
هزار سال بماند که تا به باغ هنر
ز شاخ دانش چون من گلی به بار آرد ۲
به هر قران و به هر دو چون منی نبود
ز روزگار چو من کس به روزگار آید ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۵ - شب که مثال مه ذی‌الحجه دید
گوهر بعدی:شمارهٔ ۹۷ - در مدح رکن الدین محمدبن عبد الرحمن طغان یزک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
