شاعر خود را فراتر از دنیا و آخرت میداند و به هیچیک نیازی ندارد. او عافیت در دنیا و مغفرت در آخرت را میخواهد، نه ثروت و نه بهشت.
مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در شعر برای درک و فهم نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از سن 15 سالگی به بعد در افراد شکل میگیرد.
شماره ۸۴ - من که خاقانیم ز هر دو جهان
بینیازم چه خوب هر دو چه زشت ۱
عافیت خواهم این سرا نه یسار
مغفرت خواهم آن سرا نه بهشت ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.