شاعر در این بیتها بیان میکند که نه مانند معن زائده و حاتم طائی سخاوتمند است و نه مانند کسی که از دوری عزیزان میگرید. همچنین، او از این که هیچکس از ناکسان به او احسانی نکرده و پس از آن حتی با تحقیر به او نگاه نکردهاند، گلایه دارد.
متن دارای مفاهیم عاطفی و اجتماعی پیچیدهای است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از اشارات تاریخی و ادبی (مانند معن زائده و حاتم طائی) برای مخاطبان جوانتر ممکن است نامأنوس باشد.
شمارهٔ ۷۷ - در استغناء طبع خویش
نه آنکه از پی هجران میهمان بگریست ۱
نکرد با من ازین ناکسان کس احسانی
کزان سپس نه به چشم هوان به من نگریست ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.