این شعر از خاقانی به موضوعاتی مانند ناپایداری دنیا، درد و رنج انسان، و بیفایده بودن ثروت در برابر از دستدادن جان میپردازد. شاعر با استفاده از استعارههایی مانند آب رفتن رخت، شتر کشتهشده، و زر بیفایده، به بیان مفاهیم عمیق فلسفی و اخلاقی میپردازد.
مفاهیم عمیق فلسفی و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند مرگ و رنج نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۷۳ - خاقانیا چو آب رخت رفت در سال
مستان نوال کس که وبال آشنای اوست ۱
بر خستگی دل مطلب مرهم قبول
نه دل نه مرهمی که جراحت فزای اوست ۲
آن را که بشکنند نوازش کنند باز
یعنی که چون شکست نوازش دوای اوست ۳
پنداری آن شتر که بکشتند، گردنش
پر زر از آن کنند خونبهای اوست ۴
گیرم که کان زر شود آن گردن شتر
او را ز زر چه سود که سودش بقای اوست ۵
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.