خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن به ستایش شاه و خدا می‌پردازد و بیان می‌کند که با وجود نقش شاه در رزق و روزی، خداوند را به‌عنوان منبع اصلی نعمت‌ها می‌شناسد. او شکرگزار نان و آبرویی است که به او عطا شده و تأکید می‌کند که سجده و عبادت تنها شایسته خداوند است.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد.
شمارهٔ ۴ - در شکر
من که خاقانیم به منت شاه
پشت خم کرده‌ام ز بار عطا ۱
شاخ را پشت خم کند میوه
هم ز فیض سحاب و بر صبا ۲
شکر دارم که فیض انعامش
داد نان پاره و آبروی مرا ۳
مرغ کابی خورد به کشور شاه
کند از بهر شکر سر بالا ۴
من که نان ملک خورم به سجود
سر به زیر آرم از برای دعا ۵
همه کس ز آسمان کند قبله
پشت گرداند از رکوع دوتا ۶
و آسمان بر درش سجود آورد
گفت سبحان ربی الاعلی ۷
جود شاه ارچه رزق را سبب است
لیکن آن را مسبب است خدا ۸
حسب رزق از خدای دارم و بس
حسبنا الله وحده ابدا ۹
پشت خم کرده‌ام ز بار عطا ۱
شاخ را پشت خم کند میوه
هم ز فیض سحاب و بر صبا ۲
شکر دارم که فیض انعامش
داد نان پاره و آبروی مرا ۳
مرغ کابی خورد به کشور شاه
کند از بهر شکر سر بالا ۴
من که نان ملک خورم به سجود
سر به زیر آرم از برای دعا ۵
همه کس ز آسمان کند قبله
پشت گرداند از رکوع دوتا ۶
و آسمان بر درش سجود آورد
گفت سبحان ربی الاعلی ۷
جود شاه ارچه رزق را سبب است
لیکن آن را مسبب است خدا ۸
حسب رزق از خدای دارم و بس
حسبنا الله وحده ابدا ۹
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳ - در شکایت و حکمت
گوهر بعدی:شمارهٔ ۵ - در حکمت و پند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
