خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن یک ستایش و درخواست از شخصی بلندمرتبه و بخشنده است که مانند سلیمان در ملک خود حکمرانی می‌کند. شاعر از او می‌خواهد که به درخواست‌های کوچک و ضعیف‌ترها گوش دهد و با پاسخ مثبت خود، امید را در دل‌ها زنده نگه دارد.
این متن دارای مفاهیم عمیق و استعاری است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند از زیبایی‌های ادبی و معنایی آن لذت ببرند.
شمارهٔ ۱۲۰ - وله ایضا
ای بلند اختر سپهر وجود
وی گران گوهر خزانه جود ۱
به خدایی که داشت ارزانی
به تو در ملک خود سلیمانی ۲
که اگر زین فتاده مور ضعیف
برسد عرضه‌ای به سمع شریف ۳
آنچنان کن کز استماع نوید
نشود نا امید هوش امید ۴
وی گران گوهر خزانه جود ۱
به خدایی که داشت ارزانی
به تو در ملک خود سلیمانی ۲
که اگر زین فتاده مور ضعیف
برسد عرضه‌ای به سمع شریف ۳
آنچنان کن کز استماع نوید
نشود نا امید هوش امید ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۱۹ - ماده تاریخ فوت
بعدی:مثنویات
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
