خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در دنیای سخن غرق است و با سکوت تلخ خود از دشمنانش انتقام می‌گیرد. حتی اگر به ظاهر هجو نکند، مدحش چنان است که گویی خود را نابود می‌کنی.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و کنایه‌آمیز است که درک آن به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. همچنین اشاره به مفاهیمی مانند انتقام و خودویرانگری ممکن است برای سنین پایین نامناسب باشد.
شماره ۱۱۵ - شاعر خیره در اقلیم سخن می‌باشد
شاعر خیره در اقلیم سخن می‌باشد
جان ستاننده ز اعدانه به تلخی به خموشی ۱
گر بنابر غرضی گرچه نگوید هجوت
مدحت آن نوع بگوید که تو خود را بکشی ۲
جان ستاننده ز اعدانه به تلخی به خموشی ۱
گر بنابر غرضی گرچه نگوید هجوت
مدحت آن نوع بگوید که تو خود را بکشی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۱۴ - در عزل گوید
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۱۶ - در ماده تاریخ گوید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
