خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به زیبایی و جذابیت یک شخصیت (حسن) می‌پردازد که بندگی او را شرف می‌داند. توصیفات شاعرانه از زیبایی او، تأثیرات عمیقش بر دیگران و قدرت جادویی نگاهش ارائه شده است. شاعر از عشق و شیفتگی خود به این شخصیت سخن می‌گوید و احساسات شدید خود را بیان می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اصطلاحات و تشبیهات نیاز به دانش ادبی و بلوغ فکری دارند.
شمارهٔ ۱۱۳ - وله ایضا
آن شه حسن کز غلامی اوست
بندگی را شرف بر آزادی ۱
گنج حسنش اگر مکان طلبد
در دو عالم نماند آبادی ۲
خون ز شریان جبرئیل آرد
مژه‌اش در محل فصادی ۳
مرغ روح از هوس قفس شکند
چون رود غمزه‌اش به صیادی ۴
کرده معزول چشم قتالش
ملک الموت را ز جلادی ۵
حاصل آن کامران که رخش ثناش
می توان تاختن به صد وادی ۶
گرم تشریف بخشیش چون ساخت
طبع من از کمال و قادی ۷
زان به تن جامهٔ خودم ننواخت
که مبادا بمیرم از شادی ۸
بندگی را شرف بر آزادی ۱
گنج حسنش اگر مکان طلبد
در دو عالم نماند آبادی ۲
خون ز شریان جبرئیل آرد
مژه‌اش در محل فصادی ۳
مرغ روح از هوس قفس شکند
چون رود غمزه‌اش به صیادی ۴
کرده معزول چشم قتالش
ملک الموت را ز جلادی ۵
حاصل آن کامران که رخش ثناش
می توان تاختن به صد وادی ۶
گرم تشریف بخشیش چون ساخت
طبع من از کمال و قادی ۷
زان به تن جامهٔ خودم ننواخت
که مبادا بمیرم از شادی ۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۱۲ - وله ایضا
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۱۴ - در عزل گوید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
