خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
در این متن، از افتادن یک گل زیبا و جوان در گلستان جان سخن گفته شده است که باعث تأسف و اندوه شده است. شاعر با بیان این اتفاق، احساسات خود را نسبت به از دست دادن این گل نازک و تازه‌رس ابراز می‌کند.
متن دارای مضامین احساسی و ادبی است که ممکن است برای کودکان کم‌سن قابل درک نباشد. همچنین، موضوع از دست دادن و اندوه نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارد که معمولاً از سن 12 سالگی به بعد در افراد شکل می‌گیرد.
شمارهٔ ۹۰ - ایضا در مرثیه گوید
گل حدیقه دل خواجگی که بود قدش
نهال تازه رس بی مثال گلشن جان ۱
ز پا فتاد و خرد گفت بهر تاریخش
هزار حیف ازان نونهال گلشن جان ۲
نهال تازه رس بی مثال گلشن جان ۱
ز پا فتاد و خرد گفت بهر تاریخش
هزار حیف ازان نونهال گلشن جان ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۹ - نخل باغ دل امیر گل‌رخ نسرین عذار
گوهر بعدی:شمارهٔ ۹۱ - قطعه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
