خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر در مورد شخصی به نام عبدالغنی است که در غربت فوت می‌کند و پس از چهل روز، بهشت به عنوان جایگاه نهایی او انتخاب می‌شود. خردمند تاریخ او را بررسی کرده و به مبارک بودن جایگاه او اشاره می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و مرگ است که برای درک بهتر، به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد.
شمارهٔ ۱۰ - ایضا ماده تاریخ
گل گلشن لطف عبدالغنی
که بادش بهشت معلی نصیب ۱
به غربت فتاد و شراب اجل
شد از جام دورش همان جا نصیب ۲
ولی چون پس از اربعینی شدش
چنین منزلی راحت‌افزا نصیب ۳
خرد فکر تاریخ وی کرد و گفت
چه جای مبارک شد او را نصیب ۴
که بادش بهشت معلی نصیب ۱
به غربت فتاد و شراب اجل
شد از جام دورش همان جا نصیب ۲
ولی چون پس از اربعینی شدش
چنین منزلی راحت‌افزا نصیب ۳
خرد فکر تاریخ وی کرد و گفت
چه جای مبارک شد او را نصیب ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۹ - وله ایضا
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۱ - در ماده تاریخ فوت فرماید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
