خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این متن به رفتارهای عاقلانه و خردمندانه در برابر مستی و مصرف نوشیدنیهای الکلی میپردازد. شاعر تأکید میکند که افراد دانا و خردمند از مستی دوری میکنند و به سمت آن نمیروند. همچنین، به پیامدهای منفی مصرف الکل اشاره میکند و اینکه چگونه رفتارهای نادرست در حالت مستی ممکن است به اشتباه به فرد یا نوشیدنی نسبت داده شود.
این متن دارای مفاهیم اخلاقی و اجتماعی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد. همچنین، موضوع مستی و مصرف الکل ممکن است برای کودکان مناسب نباشد و درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان آسانتر است.
شماره ۱۷۶ - نکند دانا مستی نخورد عاقل می
نکند دانا مستی نخورد عاقل می
ننهد مرد خردمند سوی مستی پی ۱
چه خوری چیزی کز خوردن آن چیز ترا
نی چون سرو نماید به مثل سرو چو نی ۲
گر کنی بخشش گویند که می کرد نه او
ور کنی عربده گویند که او کرد نه می ۳
ننهد مرد خردمند سوی مستی پی ۱
چه خوری چیزی کز خوردن آن چیز ترا
نی چون سرو نماید به مثل سرو چو نی ۲
گر کنی بخشش گویند که می کرد نه او
ور کنی عربده گویند که او کرد نه می ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۵ - سخا و سخن جان محضست ایرا
گوهر بعدی:شماره ۱۷۷ - کسی را کو نسب پاکیزه باشد
نظرها و حاشیه ها
۱
فکر کنم بیت آخر بجای او باید وی باشه