این متن شعری است که به انتقاد از ظلم و نابرابری اجتماعی می‌پردازد. شاعر از فردی قدرتمند که بر تخت عیسی نشسته و از رشک دیگران به فلک رسیده، انتقاد می‌کند. او اشاره می‌کند که این فرد در حالی که مردم گرسنه هستند، خود را با گوشت مرغ سیر کرده است. شاعر همچنین به بی‌عدالتی و ظلم گسترده اشاره دارد و از اینکه فردی با چهره‌ی سیاه نمی‌تواند سفیدچهره شود، سخن می‌گوید. در نهایت، شاعر از این فرد می‌خواهد که به گدای گرسنه کمک کند.
این متن دارای مفاهیم انتقادی و اجتماعی عمیق است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، برخی از اشارات و استعارات موجود در شعر نیاز به دانش ادبی و اجتماعی نسبتاً بالایی دارد که معمولاً در سنین بالاتر کسب می‌شود.
شماره ۱۶۷ - ای زده بر فلک سراپرده
رخت بر تخت عیسی آورده ۱
ای که از رشک نردبان فلک
با خود از خاک بر فلک برده ۲
گر کسان گرسنه گرد تو در
همه با گوشت مرغ خو کرده ۳
پس اگر بر پریده او سوی تو
نپریده ازو بیازرده ۴
نیک زشتست با چو تو عمری
ظلم را پر و بال گسترده ۵
داده همنام خود به ده مطلب
یاری از هندوان نو برده ۶
کی تواند سپیدچرده شده
آنکه کرد ایزدش سیه‌چرده ۷
ای درون هزار پرده شده
لن ترانی نبشته بر پرده ۸
گر که مستوجبست حد ترا
این سنایی شراب ناخورده ۹
هم وبالی نباشدت گر ازو
در گذاری گناه ناکرده ۱۰
بدهی این گدای گرسنه را
بدل نان برنج پرورده ۱۱
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
