خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر به دوست خود (رفیقک) اشاره می‌کند و از چشمان و حشیش (احتمالاً اشاره به جذابیت یا مستی) او سخن می‌گوید. همچنین، شاعر بیان می‌کند که بهتر است در هجو (انتقاد یا شوخی) از او، از خودش فراتر نرود و لقب او را تحریف نکند.
این شعر دارای مفاهیم عرفانی و ادبی پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژه‌هایی مانند «حشیش» ممکن است نیاز به توضیح بیشتری داشته باشد.
شماره ۱۶۰ - در چشمت ای رفیقک ای خام قلتبان
در چشمت ای رفیقک ای خام قلتبان
برتر ز سرومان همی آید حشیش تو ۱
آن به که در هجای تو از تو بنگذرم
تصحیف معنی لقب تو بریش تو ۲
برتر ز سرومان همی آید حشیش تو ۱
آن به که در هجای تو از تو بنگذرم
تصحیف معنی لقب تو بریش تو ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۹ - با تو باشم از تو نندیشم که با فضلی و عدل
گوهر بعدی:شماره ۱۶۱ - تقاضای گوشت و انگور
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
