خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن از مدیحه‌سرایی و هجو دیگران ابراز نارضایتی می‌کند و معتقد است که مدح و هجو هر دو بی‌فایده و ناپسند هستند. او به ویژه به مدیحه‌سرایان بی‌مایه و هجوگران بی‌خرد اشاره می‌کند و آن‌ها را مورد انتقاد قرار می‌دهد.
متن حاوی انتقادات تند و استفاده از واژگان نامناسب (مانند 'خر فراخ کون' و 'خام قلتبان') است که ممکن است برای مخاطبان جوان نامناسب باشد. همچنین، درک کامل مفاهیم انتقادی و اخلاقی متن نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۵۰ - خواهد که شاعران جهان بی صله همی
خواهد که شاعران جهان بی صله همی
باشند پیش خوانش دایم مدیح خوان ۱
الحق بزرگوار خردمند مهتریست
کورا کسی مدیح برد خاصه رایگان ۲
مدحش چرا کنم که بیالایدم خرد
هجوش چرا کنم که بفرسایدم زبان ۳
باشد دروغ مدح در آن خر فراخ کون
باشد دریغ هجو از آن خام قلتبان ۴
باشند پیش خوانش دایم مدیح خوان ۱
الحق بزرگوار خردمند مهتریست
کورا کسی مدیح برد خاصه رایگان ۲
مدحش چرا کنم که بیالایدم خرد
هجوش چرا کنم که بفرسایدم زبان ۳
باشد دروغ مدح در آن خر فراخ کون
باشد دریغ هجو از آن خام قلتبان ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۹ - روزگاریست که کان گهرند
گوهر بعدی:شماره ۱۵۱ - چو شعر حکیمانه گفتم ترا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
