خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شاعرانه به صورت پندآمیز بیان می‌کند که افراد بدون داشتن توانایی‌ها و شرایط لازم، نباید ادعاهای بزرگ داشته باشند یا وارد عرصه‌هایی شوند که از عهده‌ی آن برنمی‌آیند. از خدمت به سلطان بدون شایستگی تا ادعای ایمان بدون تقوا، همه‌ی این موارد نکوهش شده‌اند.
متن دارای مفاهیم انتزاعی و پندهای اخلاقی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشاره‌ها (مانند خرابات و رطل‌خواری) ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب یا گمراه‌کننده باشد.
شماره ۱۴۵ - زهرهٔ مردان نداری خدمت سلطان مکن
زهرهٔ مردان نداری خدمت سلطان مکن
پنجهٔ شیران نداری عزم این میدان مکن ۱
فرش شاهان گر ندیدی گستریده شاهوار
خویشتن چنبر مساز و نقش شادروان مکن ۲
خانه را گر کدخدایی می‌ندانی کرد هیچ
پادشاهی زمین و ملکت یزدان مکن ۳
در خراباتی ندانی رطل مالامال خورد
چهرهٔ زرد ار نداری دعوی ایمان مکن ۴
صدق بوذر چون نداری چون سنایی بی‌نیاز
صحبت سلمان مجوی و دعوی ماهان مکن ۵
پنجهٔ شیران نداری عزم این میدان مکن ۱
فرش شاهان گر ندیدی گستریده شاهوار
خویشتن چنبر مساز و نقش شادروان مکن ۲
خانه را گر کدخدایی می‌ندانی کرد هیچ
پادشاهی زمین و ملکت یزدان مکن ۳
در خراباتی ندانی رطل مالامال خورد
چهرهٔ زرد ار نداری دعوی ایمان مکن ۴
صدق بوذر چون نداری چون سنایی بی‌نیاز
صحبت سلمان مجوی و دعوی ماهان مکن ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۴ - پای بلقاسم ز پای بلحکم بشناس نیک
گوهر بعدی:شماره ۱۴۶ - ای برادر خویش را زین جمع خودبینان مکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
