خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که گاهی از دل و گاهی از چشمانش شکایت دارد و هر آنچه دیده است، از دل و چشمانش سرچشمه گرفته است.
مضمون عرفانی و ادبی این شعر ممکن است برای درک و ارتباط بهتر، نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی بیشتری داشته باشد.
شماره ۱۳۱ - گاهی ز دل بود گله گاهی ز دیده‌ام
گاهی ز دل بود گله گاهی ز دیده‌ام
من هر چه دیده‌ام ز دل و دیده دیده‌ام ۱
من هر چه دیده‌ام ز دل و دیده دیده‌ام ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۰ - چون من بره سخن درون آیم
گوهر بعدی:شماره ۱۳۲ - از خلد برین یاد کنم روی تو بینم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
