شماره ۹۲ - ای بس که نباشی تو و ای بس که درین چرخ

ای بس که نباشی تو و ای بس که درین چرخ
بی تو زحل و زهره به حوت و حمل آید ۱

هرچ آن تو طمع داری کاید ز کواکب
ویحک همه از حکم قضای ازل آید ۲

روزی که به دیوان مثلا دیرتر آیی
ترسی که در اسباب وزارت خلل آید ۳

گفته‌ست سنایی که ترا با همه تعظیم
ای بس که به دیوان وزارت بدل آید ۴